ما را خدا ز ناله و ماتم بيافريد

از نسل پاك قنبر و ميثم بيافريد

ارباب ما كسي ست كه در دشت كربلا

زيباترين حماسه ي عالم بيافريد

از ناله هاي ماست كه خون گشته قلب ما

از اشك چشم ماست كه زمزم بيافريد

خاك و تراب خلقت ما را خداي ما

از گرد و خاك هيئت و پرچم بيافريد

منت خداي را دل ما را فدايي

ارباب  با وفاي دو عالم بيافريد

عقباي ما كنار حسين است ،پس چه غم؟

گر زندگي ما همه از غم بيافريد

اوج كمال و رتبه ما گريه كردن است

از بهر نوحه خوانيش آدم بيافريد

ما را براي او و حسين غريب را

بهر نجات امت خاتم بيافريد

داني كه از كجا شده آغاز اين عزا

زان لحظه  كه پيمبر اعظم بيافريد

با يا حسين نطق و زبان باز كرده ايم

ما را خدا به حزن دمادم بيافريد

در سجده مي رويم و لك الحمد سردهيم

چون روح ما به ماه محرم بيافريد

خزرايي