شعر اهل بيت  (عليه السلام )

وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِّمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى

و به يقين من آمرزنده كسى هستم كه توبه كند

و ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و به راه راست راهسپر شود

سوره طه آیه82

مــاه خـدا گــذشـت و بــاز آقـام و نـدیـدم

اشـکـم چـکـیـد به روی مـحـاسن سپیـدم

درهـای رحمت حق باز شده بود تواین ماه

گـنـاه غـافــلــگـیـرم کرد دوباره دیر رسیدم

مــاه ضـیـافـت اومـــد تـــا دســتــم و بگیره

چــیــکار کــنــم که دُورم تــار گُــنــه تَـنـیـدم

ماه خدا می دونه که خیلی دوستش دارم

درســـتـــه اون مُــراده ولـــی مــنــم مُریدم

ديــشــب بــازم دوبـاره تا به سحر نشستم

دل بــه خدا سـپـردم مــزد نــمــاز و ديـــدم

تــو خـسـتـگـی خوابـم برد دیدم میون روئیام

نــــور ســـفــیــدی تــابـیـد رو چهره ی پلیدم

بـــلــنــد شــدم با گــريــه قــرآنــم و وا کردم

ســوره ی طـــه اومــد آیـــه ی نــور و دیـــدم

گـــشــتــم و پــیــدا کــردم آیه ی رحمانی رو

تــموم نـکـتـه هـاشــو بــا جــون و دل خریـدم

دیـــدم خــدای رحــمــان بــا بــنــده مـهـربونه

آب شــدم از خـجـالــت رو دفــتــرم چــکـیـدم

اصغر چرمی